zuinighuis_635x300

Van energieloos naar energiek wonen

Energienotaloos wonen is hot. Het reduceert je energierekening tot praktisch nul en maakt een woning budgettair interessant. ‘Passiefhuizen’, ‘EPC 0’, ‘nul-op-de-meter-woningen‘ of andere lage energiewoningen worden volop ontwikkeld en aangeboden, toch zegt de consument ‘nee, bedankt’. Ligt het aan het concept? Willen we soms liever te veel betalen voor energie? Of is het iets anders?

Iedereen zal minder willen betalen voor wonen, of dat nu je hypotheek, huur, verzekeringen, energierekening of andere vaste lasten zijn. Een lagere energierekening met hetzelfde comfort is altijd welkom. Dat betekent niet dat huizen met een lage energierekening sneller gekocht of verkocht worden, want die energielasten zijn (nog) niet doorslaggevend voor het besluiten tot kopen, verkopen of verhuizen. Los van de locatie, de specifieke uitstraling of de X-factor van een woning, zijn er nog veel zaken te winnen. Ik noem er drie:

1. Keuzevrijheid
Ten eerste is het maar de vraag of er tegenwoordig nog keuzevrijheid is. Die energieneutrale woning is misschien best aantrekkelijk, maar behoort verhuizen nog wel tot de mogelijkheden? Ideeën zouden zich juist moeten vastbijten in het opnieuw creëren van woonkeuze. Bijvoorbeeld via woningruil,  aanzienlijke woonlastenverlaging waardoor verhuizen budgettair écht interessant wordt of ‘van koop naar huurproducten’, waarbij de belegger je oude huis koopt en je vervolgens bij diezelfde belegger gaat huren.

2. Woonbudget
Ten tweede is het woonbudget veel meer dan de energierekening. Natuurlijk wordt die energierekening grotendeels bepaald door de kwaliteit van de techniek en is het logisch dat een bouwer zich toelegt op verbetering ervan, maar dat wil niet zeggen dat ‘energieloos’ wonen alleen techniek behelst. Gedrag is een belangrijk item. Je kunt een huis volstoppen met duurzame techniek en nog steeds een torenhoge energierekening hebben. Het technisch mogelijk maken van géén energiekosten, schept dus de verantwoordelijkheid ook iets met gedrag te doen. Daarnaast maakt ook de inboedelverzekering, de internetaansluiting en de huur of hypotheek onderdeel uit van het woonbudget.

3. Bewoner in beeld
Dit laatste brengt een derde punt naar voren waarom de bestaande energieconcepten nog niet aansluiten. De bewoner is nog onvoldoende in beeld. Want waarom zou je anders met energie omgaan? De techniek kan er wel zijn, maar zijn de systemen er wel op ingericht? Zo is de energiebelasting ook van toepassing als je zelf elektriciteit collectief opwekt. Hiermee wordt ander gedrag onvoldoende gestimuleerd en is decentraal opwekken vooral nog erg ingewikkeld.

Het perspectief van energie is dus breder dan een technisch concept. Creëer keuze, en daarmee beweging in de markt. Dit kan door het zelf opwekken van energie (tijdelijk) te belonen, net als de 14% bijtelling of het BTW tarief voor renovatie.  Maar ook mag decentraal opwekken ‘leuker en makkelijker’ worden. Neem ook andere componenten van het woonbudget mee in concepten, zoals verzekeringen en bijvoorbeeld telefonie en internet, kortom: bied een pakketprijs. En tot slot: betrek de bewoner erbij en verander systemen in plaats van enkel de techniek.

Deze omslag kunnen we gezamenlijk maken: de bouwsector, energiesector, beleggers, corporaties en zelfs de financiële sector zullen uitgedaagd moeten worden. En natuurlijk is de overheid een kaderstellende partner. Pas dan zeggen consumenten ‘ja, graag!’.

Woningmarkt | Energieneutrale stad

1 reactie

  1. Theo Smits -

    Leuk stuk dat energiezuinigheid in een bredere context plaatst. De gebruiker is de, vaak nog onderschatte, factor die bepaald hoe duurzaam een woning echt is. Duurzaam gedrag kun je niet verplichten, wel stimuleren. En dat zou inderdaad de rol van de hele keten, van overheid tot en met de bouwer, moeten zijn.

plaats een reactie