NetNietGeneratie_LobkevanAar

Onderdak voor de Net-Niet Generatie

Het is een groep die nu tussen wal en schip valt op de woningmarkt. De Net-Niet Generatie: te weinig inkomen voor een koopwoning of vrije sectorhuurwoning, te veel inkomen voor een sociale huurwoning. Wat moet je dan als jong eenpersoons huishouden? Ontwikkelaars, overheden en ontwerpers: laten we de handen ineen slaan. Denk mee!

We kunnen niet meer generaliseren over doelgroepen in de woningmarkt. De werkelijkheid is dat er geen grote groepen woningzoekenden zijn, die allemaal hetzelfde willen. In plaats daarvan treffen we een heel scala aan subdoelgroepen aan, elk met eigen wensen en beperkingen. In dit blog houd ik een pleidooi voor de Net-Niet Generatie: jonge volwassenen tussen de 25 en 35 jaar. Opleiding afgerond, eerste baan, alleenstaand, de wereld aan de voeten, de young en high potential. De gevolgen van de financiële crisis zijn nog voelbaar en de woningmarkt die zij betreden is veranderd; de markt wordt niet meer gestuurd door aanbod, maar door vraag. Maar wordt de vraag van de Net-Niet generatie beantwoord?

Buiten bereik
Maandelijks 2.000 euro netto te besteden is voor de net-niet generatie een hele vooruitgang, maar is het genoeg? Voor een sociale huurwoning verdienen zij te veel, maar voor een vrije sector huurwoning juist te weinig. En ook een koopwoning ligt buiten bereik, tenzij het een kleine woning of een minder goede plek is. Het kopen van een woning wordt daarnaast niet meer gezien als een vanzelfsprekende (en wijze) investering, eerder als een beperking van je vrijheid. Wie wil zich nou voor jaren aan vastleggen? Dus wat gaat het worden? Terug naar de ouders, toch maar weer samen wonen met vieze huisgenoten? Mijlenver uit het centrum gaan wonen? Of de hoofdprijs betalen aan een huisjesmelker waardoor alle inkomsten opgaan aan woonlasten? Hebben jonge mensen daar nou al die jaren voor in de studieboeken gezeten? Ik vind dat de Net-Niet Generatie meer verdient!

Daarom moeten we de vraag omkeren: welk woonproduct past er bij deze groep? Het denken in woonlasten is daarbij essentieel. Met de stijgende energielasten gaat het om meer dan de ‘pure’ uitgaven aan huur of hypotheeklasten; het hele plaatje moet erbij worden betrokken. Op basis van Nibud-gegevens komen we dan op een totale uitgave aan woonlasten van circa 600 euro per maand. Andere wensen van deze groep? Een leuke locatie, dichtbij stedelijke centra. Nergens aan vast hoeven zitten, want deze groep wil mobiel en flexibel kunnen zijn. Wonen is voor deze groep meer een ‘dienst’ dan een ‘goed’ dat je moet bezitten. En graag een toffe architectonische uitstraling, die uitstijgt boven de bekende studentencontainer. Waar je met trots vrienden en familie kan uitnodigen. De woning moet uniek zijn, net zoals zij!

Lege plekken
Daar ligt dus de opgave vanuit het wonen: het woonproduct voor de jonge single. Zijn daar nog andere doelstellingen mee te verbinden? Door synergie ontstaat meer kracht om een concept ook daadwerkelijk te realiseren. Kijkend naar ons vak als gebiedsontwikkelaar ligt er een dubbele kans: tijdelijk gebruik om gebieden alvast op de kaart te zetten, op gronden die nog niet ontwikkeld worden. Heijmans beschikt in verschillende steden over locaties waar ruimte bestaat voor een tijdelijke invulling, zeg vijf jaar of langer. Maar ook gemeenten en woningcorporaties hebben dergelijke plekken in de portefeuille. Nu de fasering van veel gebieden over een langere tijd wordt uitgesmeerd, biedt dat kansen voor andere concepten. Zoals een leuk en betaalbaar huis voor de Net-Niet Generatie.

Hulp gevraagd
Heijmans wil een concrete en betaalbare oplossing bieden voor jonge singles op de woningmarkt. Hiermee dragen we bij aan het oplossen van een maatschappelijk probleem, geven we lokale woningmarkten een push en bespoedigen we gebiedsontwikkelingen. En dat doen we graag samen met anderen. Er zal creatief meegedacht moeten worden. Bijvoorbeeld over tijdelijkheid in relatie tot huurcontracten: wat is daarbij mogelijk? Ook gemeenten kunnen nadenken hoe zij bijvoorbeeld hun grondbeleid aan dit woonproduct kunnen verbinden. Dat geldt ook voor bestemmingsplannen en andere ruimtelijke procedures. Ontwerpers zijn nodig om een aantrekkelijk en hip concept te ontwikkelen, dat past bij de eisen van deze nichegroep. Last but not least zijn wij zelf als ontwikkelaar en bouwer aan zet. Wat betekent dit concept in termen van maakbaarheid en verplaatsbaarheid? Welke locaties lenen zich ervoor om het concept op in te zetten? Past dit concept in het ‘organisch’ ontwikkelen van locaties? Allemaal vragen waar we dit najaar hopelijk een antwoord op kunnen vinden. Heb je ideeën, schroom niet en denk met ons mee!

Woningmarkt | Conceptontwikkeling

2 reacties

  1. Joris Hooijberg -

    Inspirerend verhaal! Startende eenverdieners zijn m.i. inderdaad een vergeten doelgroep. Persoonlijk vind ik kopen echt niet meer van deze tijd. In plaats daarvan betaal ik liever een maandelijkse fee aan een ‘woonprovider’. Voor startende eenverdieners ligt daar een enorme kans omdat zij op woonlasten kunnen besparen door bepaalde voorzieningen en diensten met elkaar te delen in een woongroep-achtige constructie. Denk aan zaken zoals een gemeenschappelijk washok, tuin en leefruimte, of gedeelde kosten voor schoonmaak, onderhoud & zonne-energie.

    De woonprovider kan hierin faciliteren door bewoners keuzevrijheid te geven in de mate waarin zij voorzieningen willen delen, en hierop de service-fee aan te passen. Je zou voor een model kunnen kiezen waarbij de bewoners zelf kiezen welke service-taken ze zelf in gezamenlijkheid op zich nemen (in ruil voor korting op de huur) en welke zaken ze aan de woonprovider overlaten (tegen meerkosten). Hier zit een verdienmodel voor de woonprovider.

    Voor de bewoner zijn er alleen maar voordelen; het biedt optimale flexibiliteit, het is gezelliger dan in je eentje in een studio, en een stuk kostenefficiënter dan ieder zijn eigen washok. Daarnaast biedt het een mooie overgang van het wilde studentenhuis naar een brave zelfstandige woning.

  2. avazon -

    De oplossing ligt voor de hand.
    Universiteitssteden willen graag de afgestudeerden behouden voor de stad. In en rond de binnenstad komen steeds meer kantoorgebouwen leeg te staan. Ombouwen naar (intern(led)groene) modulaire en energiezuinige woonunits kost minder als nieuwbouw en misschien zelfs minder als sloop. Een initiatief van de Technische Universiteiten en de Gemeentes zou gevolgd kunnen worden door inbreng van de doelgroep (wensen) en technische vernuftelingen (architecten, electric engineers, bouwers, vergroeners). Ook interessant : wonen en werken is daar ook goed te combineren.

plaats een reactie