Heijmans_Een_kerngezond_killerconcept

Een kerngezond killerconcept

Sommige woorden dulden elkaar amper in één zin. Zoals ‘ziekenhuis’ en ‘killerconcept’. Ongewild denk je bij dat laatste woord eerder aan een hardnekkige MRSA-bacterie dan aan levensvatbaarheid. Toch kan de zorgsector aan kracht en vitaliteit winnen. Dankzij ons concept-in-beginversie dat zelfs sceptici vloert.

Ambieert Heijmans een strategisch partnerschap met een uitgever van beterschapskaarten? Nee, noch samenwerking met een leverancier van fruitmanden. Ons ‘killerconcept’ voor de zorgsector is langer houdbaar. Gezonder zelfs. Ook in economische zin. Wat wij voor ogen hebben, is een nieuwe vorm van publiek-private samenwerking gericht op de zorg. Zo’n langdurige alliantie omvat het ontwikkelen, uitvoeren, beheren en exploiteren van een ziekenhuis. Geen klassiek hospitaal, maar een eigentijds (medisch) ontmoetingscentrum waar cure, retail, dienstverlening, leisure en sport hand in hand gaan. Je komt er voor bezoek, ontmoeten, sporten, overnachten of een medische check-up met advies op maat. In onze visie is het ziekenhuis (?) immers een mensenmagneet, zoals ook Schiphol, Utrecht-Centraal of Ahoy dat is (zijn?).

Polsslag
De partijen in die PPS? Enerzijds bedrijven als Heijmans, Philips, Johnson Controls en Dutch Health Architects. Maar deelname zou ook de polsslag van Albert Heijn, Wolters Kluwer, NH Hotels of UPS kunnen versnellen. Anderzijds kent zo’n samenwerking opdrachtgevers die zich op hun medische kerntaken willen concentreren. Hun aantal groeit. Dat is logisch. Een ziekenhuisdirectie wil niet investeren in vastgoed en installaties. Zij wil enkel de gewaarborgde beschikbaarheid van werkomgeving en voorzieningen voor haar core-business: mensen gezond maken en houden. Hoe je je energiekosten beheerst, gastenverblijven inricht of digitale netwerken optimaliseert – medici hebben er weinig kaas van gegeten en willen dat ook het liefst zou houden. Prima, daar zijn wij voor. Een marktpartij die daar strategisch al op inspeelt, is Philips. Ooit was zij vooral leverancier van medische systemen. Nu biedt deze divisie ziekenhuizen een scala van diensten – van technische innovaties tot adviezen over zorgprocessen.

Scannen
Heeft Heijmans de markt voor cure-concepten al enigszins onderzocht? Ja. Artsen scannen. Wij ook. Op sociaal-economische en maatschappelijke veranderingen. Onze diagnose: de Nederlandse zorgsector staat aan de vooravond van onafwendbare verschuivingen. Oorzaken? Vooral de financiële crisis en gewijzigde wetgeving. Ziekenhuizendirecties zoeken koortsig naar samenwerking en risicodeling. Als gevolg van moeizamere langetermijnfinanciering zal dat kwik nog verder oplopen. Zorgverzekeraars krijgen meer invloed, dankzij hun scherpe inkoop van diagnosebehandelcombinaties. Tegelijkertijd maakt de cure-sector zich op voor 20% groei. Die hangt nauw samen met de dubbele vergrijzing: er komen meer 60-plussers, die gemiddeld ook langer leven. Andere tendensen: zorg zal zich nadrukkelijker op preventie richten – inclusief een medische APK-keuring met gezond-leven-advies – en in geografische zin zullen specialismen zich gaan concentreren. Dat betekent dat we voor specifieke hulp straks verder moeten reizen. Meer dan een pleister op de wonde: die niet-generalistische ziekenhuizen zullen naar verwachting excelleren in hun kennisgebied. De grotere afstand tot ziekenhuizen zal ook de roep om verblijfsaccommodatie – voor familie en anderen – versterken. Zo ontstaan vlechtwerken tussen cure, hospitality en leisure.

Zwerende vinger
De financiële aspecten? Eerst een tegelwijsheid vooraf. Die luidt: “Gezondheid is niet te koop.” Dat klopt als een zwerende vinger. Maar zij is onderhand ook niet meer te bekostigen. Om het hoge niveau van de zorg in Nederland betaalbaar te houden, zullen ziekenhuizen, verzekeraars en marktpartijen elkaar moeten opzoeken. Dat is de toekomst – en  die is nu. Enkele zakelijke uitgangspunten: in ons concept, dat stoelt op het PPS-model dragen de financiers de kortetermijninvesteringen – van werkkapitaal tot inrichtingskosten. Op hun beurt investeren beleggers en de samenwerkende partners zelf in alles wat een lange levensduur heeft: het casco, terrein, de infrastructuur en installaties. De afnemers leasen of huren de huisvesting – die flexibel van opzet is – en de assets. Dat verzekert de aandeelhouders blijvend van omzet en een gezond dividend.

Wij geloven in dit cure-concept. De volgende stap? Een denktank vormen. Samen concepten en bedrijfsnetwerken ontwikkelen. Voor specifieke opdrachtgevers, maar ook voor overall toepassing. Kortom: aan tafel met elke relevante partij die niet allergisch is voor kansen. Ons bezoekuur is geopend!

PPS | Zorgsector | Conceptontwikkeling

5 reacties

  1. albert kivits -

    In de blog stan stenen ipv (behoeften van) mensen centraal. Het is een eerste begin. Maar echte stappen zet je door vanuit behoeften met iets te maken (co-producent). Hierbij is het van belang dat verder wordt gekeken dan het bouwen of stichten. Met andere woorden parallel aan dit proces wordt er gewerkt aan een verdienmodel en een organisatievorm die de inhoud en het verdienmodel moeten ondersteunen. Verbindingen aangaan met allerlei formele en informele organisaties en mensen is daarbij het devies. Er is meer tussen markt en overheid. Dit bedoel ik met sociale innovatie.
    Deze zienswijze is een heel andere dan de intern gerichte benaderingen die je vooral uit de krant verneemt van ruziende besturen met doktersmaatschappen.

  2. Jochem spaninks -

    Worden ziekenhuizen ook al uitgebreid met winkels die gerelateerd zijn aan ziekte en herstel? En een boeken store met medische literatuur. Je zou een medisch centrum kunnen uitbreiden met leisure.

  3. Nicoline de Haas -

    Ik ben plastisch chirurg, en ga binnenkort werken voor een hand en polskliniek (de Xpert Clinics). Het bovenstaande idee spreekt mij aan. Er wordt gesproken over schaalvergroting. Ik denk dat je, bijvoorbeeld in mijn geval in een kliniek alleen voor hand en polschirurgie, dit ook wel zou kunnen toepassen op kleinere schaal. Of als kleiner zorgcentrum binnen een groter concept. Wat is jullie idee hierover in mijn specifieke geval?

  4. Martin Schellekens -

    Een interessante en ondernemende visie op zorg. Wat betreft het pps-gedachtegoed zijn er nog wel enkele (financierings)kaders waarbinnen we opereren. PPS veronderstelt enerzijds een stabiele, voorspelbare kasstroom en anderzijds een kredietwaardige, solvabele klant. Beide aspecten zijn in de zorg nogal uitdagend.

    Wat betreft het eerste aspect: banken en beleggers zullen naarstig op zoek blijven naar zekerheden. Belangrijk hier is met name de stabiliteit & voorspelbaarheid van de kasstromen over een langere periode en de ‘hardheid’ daarvan. Deze hardheid wordt, in de zorgomgeving, voor een groot deel beïnvloed door allerlei omgevingsfactoren zoals wet- en regelgeving en ontwikkelingen bij verzekeraars en ziekenhuizen. De (grondslagen voor) vergoedingen in de zorg zijn daarmee deels een politiek domein waar de zorgvraag mede door wordt beïnvloed. In een werkelijkheid waar regerende coalities nog wel eens van kleur willen veranderen, en dus ook de daarvan afgeleide politieke besluitvorming, zijn op dit front nog veel onzekerheden in de markt.

    Voor wat betreft het tweede aspect (solvabiliteit) verkeren zorginstellingen vaak in turbulent weer. Maar zelfs als zorginstellingen beschikken over een gezonde vermogenspositie & business case zullen banken en beleggers behoefte blijven hebben aan afdekking van de risico’s op de kasstromen. Garantstelling door een Waarborgfonds voor de Zorg of (lagere) overheden kan hierbij behulpzaam zijn. Zo’n garantstelling zal veelal alleen betrekking hebben op het financieren van onroerend goed. Financiering van werkkapitaal is een andere uitdaging. Hier hebben in het verleden zorgverzekeraars slechte ervaringen opgedaan waardoor deze partijen juist minder geneigd zijn een helpende hand uit te steken. Kortom, er zijn vele handen nodig om het doel te bereiken: de beste zorg voor de patiënt tegen een maatschappelijk aanvaardbare prijs.

  5. Leon Coulier -

    Schitterend stuk. Geeft een hele nieuwe dimensie aan het zorgvraagstuk.
    Terwijl Den Haag zijn hersenen breekt over hoe de marktwerking uiteindelijk tot stand moet gaan komen en deze discussie blijft worden teruggeworpen naar het speelveld van zorgverleners vs zorgverzekeraars, hebben dergelijke conceptuele zienswijzes de toekomst.
    Indien partijen als Heijmans met dergelijke zienswijzes komen, wordt het hoog tijd om de stakeholders met elkaar aan tafel te gaan zetten. Coalities vormen heeft in dit kader de voorkeur.

plaats een reactie