Heijmans Olifantenkooi Architectuur

Olifantenkooi

Waarom jonge architecten en ontwikkelaars elkaar nodig hebben

Jonge architecten en jonge ontwikkelaars ontmoeten elkaar in de huidige praktijk te weinig. Waar in veel andere vakgebieden, zoals ICT, jonge mensen gezamenlijk met frisse en innovatieve ideeën komen, komt de jonge generatie in ‘vastgoed’ en ‘architectuur’ nauwelijks met elkaar in contact. Gevolg? De mogelijke innovatie in de bedrijfskolom wordt niet of nauwelijks gevonden. Jammer, want tijdens de huidige crisis, en de daarbij horende ‘afzetproblemen in de ruimtelijke ordening’ zitten we juist te springen om frisse en nieuwe inzichten.

Wat als we deze twee bloedgroepen dus toch eens bij elkaar brengen? Als we ze eens niet onafhankelijk van elkaar naar het ontwerp en de business te laten kijken, maar ze integraal laten samenwerken? Wanneer we al in een vroeg stadium leren dat we het met elkaar eigenlijk over hetzelfde hebben, zou dat dan niet heel veel mooie en innovatieve dingen kunnen opleveren? Precies dát is waar het in de eerste Olifantenkooi YD2M om draaide. Jonge architecten en jonge ontwikkelaars kénnen elkaar nog niet goed genoeg. En op het moment dat ze enkel kijken naar wát er gecommuniceerd wordt, en niet naar de drijfveer erachter, leren ze elkaar ook niet echt kennen. Er zou geen wij-zij discussie moeten zijn tussen twee beroepsgroepen die eigenlijk hetzelfde doel nastreven: geld verdienen door mooie gebouwen te realiseren.

Natuurlijk zijn er valkuilen. De onervarenheid en naïviteit van jonge mensen kan ervoor zorgen dat ideeën niet haalbaar zijn. Maar van de andere kant: misschien zien zij ook kansen die de “verouderde bedrijfskolom” niet snel zal zien. Vooral in de huidige situatie –grote leegstand in kantoren, terugloop van de winkeloppervlakte en een bulk aan woningen die op dit moment moeizaam verkopen – is er behoefte aan frisse ideeën. Wanneer er aan het begin van een project een jonge architect aanschuift met bevlogen en nieuwe ideeën over de stedelijke ontwikkeling, ideeën die wij ook kunnen faciliteren vanuit onze drive om dingen te realiseren en waarde te creëren, blijf je als organisatie in beweging. Af en toe elkaars bril opzetten en durven kijken vanuit het belang van de ander, maar ook dat van de maatschappij of de stad, zorgt er daarnaast voor dat je als organisatie tot betere dingen komt en echt iets toe te voegen hebt.

De eerste editie van de Olifantenkooi leverde voor de deelnemers direct twee uitnodigingen van gemeenten op. Ze vinden de combinatie tussen jonge ontwerpers en ontwikkelaars kennelijk boeiend, willen hun vraagstukken graag presenteren en aan de groep vragen om met een oplossing te komen. Daar is de Olifantenkooi in eerste instantie niet voor bedoeld, de bedoeling is: elkaar beter leren kennen. Maar het is een leuke opsteker. Je merkt dat het project zoveel in zich heeft dat er nu al gemeenten zijn die zeggen: interessante combinatie, jonge ontwerpers en ontwikkelaars, daar willen wij gebruik van maken.

Het is allemaal geen rocket science. Maar pas wanneer je elkaar echt begrijpt en van stoel durft te wisselen, kom je tot scherpere oplossingen en daarmee mogelijk met producten die dichter bij de klant staan. Ik zie in jongere generaties mooie voorbeelden van architecten die zich eerst verdiepen in de businesscase en vanuit daar verder redeneren naar wat dit voor hun eigen vak en inbreng betekent. En ook dán ontstaan er prachtige dingen. Voor ons, ontwikkelaars, geldt hetzelfde. Wanneer we alle cijfertjes even opzij durven zetten en puur kijken naar de kwaliteit van het object, kan dat voor nieuwe inzichten en afzetmarkten zorgen. Het kan bewerkstelligen dat we gezamenlijk sprongen in plaats van stappen maken. Wanneer we elkaars krachten opzoeken, genereren we een product dat we steviger neer kunnen zetten, waardoor we mogelijk met meer kwaliteit ook meer winst kunnen maken.

Maar dat kan echt alleen, wanneer je je serieus in elkaars vak verdiept

Architectuur | Jong talent | Olifantenkooi

4 reacties

  1. Boris Geheniau -

    Goed artikel en herkenbaar vanuit een communicatie-optiek. Zou mooi zijn ook eens een sessie tussen communicatie/marketeers en projectontwikkelaars. Er heersen nog veel verschillen van inzicht en beleving over wat iets kost, wat effectieve communicatie is, etc. Kortom: co-creatie en #durftevragen;-)

  2. kees van der hoeven -

    waarde lars,
    mooie tekst na even mooi initiatief! zoals je weet ben ik vaker bezig met mogelijkheden voor jonge architecten. begin volgend jaar benader ik je voor afspraak, want weer een goed idee. jouw energie/denkkracht zouden zeer nuttig kunnen zijn… denk nog met veel genoegen terug aan onze sessies over JA-Prom!
    keep up your good work!

  3. Lars Mosman -

    Ha, Kees,

    Bedankt voor jouw attente woorden. Afspreken voor nieuwe, goede en enthouasiaste plannen is altijd goed !!
    Weet dat De Olifantenkooi YD2M al snel een drietal (!) opvolgers krijgt; kennelijk zitten er een hoop (overheids)partijen te wachten op de gecombineerde denkkracht van jonge ontwerpers en ontwikkelaars. Kijk maar eens op: http://www.gebiedsontwikkeling.nu/actualiteit/persberichten/de-olifantenkooi-yd2m-voorziet-in-behoefte/ voor meer info ?!?
    Verdere informatie is verkrijgbaar bij Architectuur Lokaal.

    Hopelijk tot snel,

  4. Conradine de Reus -

    Herkenbaar, maar zeker niet de enige twee bepalende groepen die nader tot elkaar kunnen en moeten worden gebracht. De ontwikkeling krijgt mijns inziens echt een andere dimensie als ook de lange termijn van gebruik wordt meegenomen in de ontwikkelfase. In de voorbije jaren zijn teveel ideeën uitgewerkt, maar niet goed uitgepakt. Door in een vroeg stadium zowel gebruiker als beheerder te betrekken, maar daarop vooral ook aannames te doen en maatschappelijke organisaties in te richten wordt het succes nog vele malen vergroot. Co-creatie blijft ook daarvoor een prima methode.

plaats een reactie